شیرینکده

عشق منو تو

shirinkade — Thu, 05 Nov 2009 16:29:24 GMT

وقتی با چشمهای اشک بار و تمنا آمیز روبروت ایستادم و سرم از خجالت پایین افتاده بود و گریه می کردم اصلا باور نمی کردم یه روز منو تحویل بگیری... آخه هوای تو کجا و هوای من کجا... شرم دارم بگم چجوری منو در آغوش گرفتی... اما بهترین آغوشی بود که تا حالا تجربه کرده بودم... دستتو کشیدی روی همه زخمهای قلبم... و بعد آروم تو گوشم گفتی دیگه گریه نکن... دیگه مال منی و نباید گریه کنی... من از همون روز عاشقت شدم... البته قبلش هم خیلی دوستت داشتم اما نه به اندازه اون لحظه... نه به اندازه حالا... چقدر بهت گفتم هیچی نمی خوام فقط بهم عشق بده... چقدر گفتم زندگی من فقط با عشق میگذره... نمی دونستم میخوای خودت تو دلم جا باز کنی... اون مکان و اون لحظات بهشت من بود... بعد باهم رفتیم خرید ... تو برام یه انگشتر گرفتی و به نشونه همین عشق به دستم کردی و حالا این انگشتر شده جزئی از وجود من که اصلا ازم جدا نمیشه... کاش اون موقع دوربینم همراهم بود تا از همه اون لحظات عکس یادگاری می گرفتم... کاش می تونستم عکسایی که توی ذهنمه چاپ کنم و بزنم به دیوار اتاقم...

هرچی یادگار از تو دارم توی قلبمه... و هر شب و هر صبح اسمتو می برم و صدات می کنم و میگم عشقمو فراموش نکنی؟ می دونم از همین راه دور هم مراقبمی... اون روز وقتی برگشتم به مامان که روی تخت دراز کشیده بود انگشترمو نشون دادم اما گفتم خودم خریدمش آخه اگه بگم تو برام خریدی هیچ کسی باور نمی کنه...

از اون روز هم که از پیشت برگشتم با عشق تو زندگی کردم... هیچ کسی باور نمی کنه که منو تو عاشق هم هستیم... هیچ کسی باور نمی کنه که تو چجوری عاشقانه نگاهم کردی و بعد ازم خواستی هرچی دوست دارم ازت بخوام... وهمه شو برام اجرا کردی... هرچی خواستم بهم دادی... و بعد هم این انگشتر که یادم نره چه عهدی باهم بستیم!

سر عهدم تا پای جانم می ایستم آقای مهربانم...

shirinkade — Tue, 03 Nov 2009 16:28:03 GMT

انقدر سرم شلوغه که دیگه فرصت نوشتن رو ندارم یه موقعی شیرینکده همه زندگیم بود در کنارش خیلی پیشرفت کردم واسه همین هیچ وقت ترکش نمی کنم و هیچ وقت اونو کنار نمی گذارم اما گاهی مثل حالا واقعا نمی رسم بنویسم...

به کسی نگید امسال میخوام کنکور بدم اما فرصت خوندن منابع ارشد رو ندارم هرچی شد شد انقدر پررو ام که با خودم میگم یا دانشگاه شهید بهشتی یا هیچی...

اولین باره که دارم انلاین می نویسم اون هم در خلال کارهای دیگه... بیشتر از درسای ترمم کار تحقیقی ام اذیتم می کنه چون ترم داره به پایان می رسه و هنوز نمی دونم درباره چی می خوام تحقیق کنم... استادم برام جرایم رایانه ای رو انتخاب کرده اما نمی دونم درباره این موضوع چجوری سوال و فرضیه بسازم... تازه این اول راهه به آخر راه هم که برسم ترم دیگه باز یه کار تحقیقی دیگه هم دارم... در واقع میشه دوتا پایان نامه...

اونوقت توقع دارم دانشگاه شهید بهشتی هم قبول بشم!!!

بازهم اگه فرصت شد می نویسم...

برای قلبی کوچک

shirinkade — Thu, 27 Aug 2009 20:17:58 GMT

حکایت من و تو هم حکایت قشنگی است.

چند وقت است که دارم از خوشبختی خفه می شوم... حتی بیشتر هم از تو نمی خواهم. می ترسم در موقعیتی بهتر از حالا دیگر انقدر احساس خوشبختی نکنم. خاطرم جمع است که همه چیز مکتوب است. روزی نمی آید که بگویی: نخواستی... نگفتی... خواهش نکردی... التماس نکردی... تقاضا نکردی... نه هیچ روزی نمی آید که اینها را بگویی.حداقل اگر روزی خودم فراموش کنم مکتوبات همه چیز را فاش می کنند.

هر وقت باران می بارد یک فرشته می آید تمام نامه هایی که برایت نوشتم برمیدارد و در کوله بارش می گذارد و مطمئن هستم که به دستت می رساند.

مطمئن هستم که تو همه نامه های مرا از حفظی... حتی قبل از اینکه من آنها را بنویسم.

وقتی مرا سرگرم می کنی خنده ام می گیرد... آخر انقدر بچه نیستم که گول بخورم ،اما می فهمم چقدر دوستم داری، وسعت محبتت را درک می کنم که وقتی چیزی را از من می گیری که می دانی برایم خوب نیست من را از محبت و بخشش و فضلت غرق می کنی تا شاید کمی از غصه هایم کم بشود.

پدر و مادرها هم با بچه هایشان همین کار را می کنند... شاید تو به آنها یاد دادی ...هروقت چیزی برای بچه ضرری داشته باشد از او می گیرند و برای اینکه بچه غصه نخورد و غز نزند با چیزهای دیگر سرگرمش می کنند... شاید بچه آنموقع نتواند عمق محبت پدر و مادرش را درک کند و فقط سرگرم شود، اما من بچه نیستم و درک می کنم.

گاهی تصور می کنم به من می گویی: اینها پاداش تمام سختی هایی است که تا به حال کشیدی... پاداش صبری که کردی... اما بعد می بینم که تازه اول راهم و انقدر شایسته و صبور نبودم که پاداشم این باشد.

نه! این خوشبختی خیلی بیشتر از لیاقت من است...خیلی خیلی بیشتر... درست به اندازه عشق و محبت و سخاوت تو ...

خیلی قشنگ است وقتی حس می کنم صدایم را می شنوی... وقتی وجودت را حس می کنم... در برابرم، کنارم، بالای سرم، اطرافم ... خیلی خیلی نزدیک به من و خیلی بالاتر از من.

چه لحظات جهنمی هست وقتی که هرچه صدایت می زنم حس می کنم نمی شنوی... و مدتهاست از آن لحظات جهنمی دورم...

چقدر خوب است که زمان هیچ وقت به عقب بر نمی گردد ...چقدر خوب است که هیچ چیز تکرار نمی شود... چقدر خوب است که ثانیه ها پشت سرهم و با آرامش می گذرند و من همچنان با توام... چقدر خوشبختم که باتوام ...چقدر خوشبختم که در کنارت هیچ چیز و هیچ کسی را نمی خواهم...

اما... در این ماه مبارک تنها چیزی که از تو می خواهم ظهور مولایم و شفای بیماران است ...و شفای قلبی کوچک ... می دانم که خیلی مهربانی ...خیلی بیشتر از عاطفه یک مادر... و قلب دلسوز یک پدر... پس همه چیز را به تو می سپارم، همه چیز را...

احکام فقهی در سیاست امروز

shirinkade — Tue, 23 Jun 2009 08:53:50 GMT

بغی

تعریف: بغی در لغت به معنی طلب توام با تجاوز از حد و ظلم وستم است و مجرد طلب چیزی را نیز بغی گویند و اهل بغی کسانی هستند که بر ضد مصالح عمومی و کلی کشور و نظام اسلامی قیام می کنند و در عرف شرع به کسانی گفته می شود که از اطاعت امام عادل خارج می شوند.

وان طائفتانِ من المومنینَ اقتتلوا فاصلحوا بینهما فان بَغَت احدیهما علی الاخری فقاتِلوا التی تبغی حتی تفی ء الی امر الله (حجرات/9)

هرکجا تجاوز وستمی باشد وجوب جنگ یا قتال و جواز آن تشریع شده است خواه این تجاوز از گروهی به گروه دیگر باشد خواه از دولتی بر دولت دیگر از دول اسلامی یا از گروهی بر امام عادل و احیانا بر امام جائر. همه اینها بغی است. حتی اگر دونفر باهم پیکار کنند و یکی از آنان متجاوز باشد به حکم آیه شریفه باغی محسوب می شود و پیکار با او جائز خواهد بود.

محاربه

انما جَزاء الذین یُحاربونَ الله و رسوله و یَسعَونَ فی الارض فسادا أن یُقَتَّلوا او یُصَلَّبوا او تُقَطَّعَ ایدیهم و ارجلهم مِن خلاف او یُنفَوا من الارض ذلک لهم خِزیٌ فی الدنیا و لهم فی الاخره عذاب عظیم(مائده/33)

تعریف : محارب کسی است که برای ترساندن مردم مسلح شود...( لغت مسلح اعم است از سلاح گرم ، سنگ، چوب، چماق، چاقو و مواد آتش زا)

انواع محارب

محاربی که فقط سلاح بر می دارد تا رعب و وحشت بین مردم بوجود آورد نه کسی را می کشد و نه کسی را مجروح می کند و نه مالی را به غارت می برد.
محاربی که سلاح برمیدارد تا رعب و وحشت ایجاد کند و بعضی از مردم را نیز مجروح می کند اما کسی را نمی کشد و مالی را به غارت نمی برد.
محاربی که سلاح برمیدارد و نظم عمومی را برهم می زند و اموالی را غارت می کند.
محاربی که علاوه بر غارت اموال و ایجاد رعب و وحشت ضرب و جرح نیز وارد می کند.
محاربی که مرتکب قتل شده و ایجاد وحشت کرده ولی مالی غارت نکرده است.
محاربی که علاوه بر قتل و ایجاد وحشت اموالی نیز به غارت برده است.

ماده 183 قانون مجازات اسلامی:«هر کس برای ایجاد رعب و هراس و سلب آزادی و امنیت مردم دست به اسلحه ببرد محارب و مفسد فی الارض می باشد.»

مجازات

طبق آیه شریفه به اختیار قاضی متناسب با جرم انجام شده مجازات های زیر تعیین شده است:

قصاص، اعدام، قطع چهار انگشت دست راست و پای چپ به عکس، نفی زمین

نفی زمین: یعنی نباید در یک مکانی اقامت کند، به هرجا تبعید شود باید از آنجا نیز به جای دیگر و بالاخره از جایی به جای دیگر در حرکت باشد تا عمرش به پایان رسد.

نامه 5

shirinkade — Sun, 24 May 2009 06:44:33 GMT

سلام بر تو ای یگانه در پرستش

خدای مهربانم! نامه ای می نویسم به درگاهت تا از تو چندین تقاضا بنمایم. باشد که لطف بی نهایت خداوندی شامل این هیچ شود و تقاضایم را قبول بفرمایی...

پروردگارم!... مرا یاری ده تا در درس و تحصیل کوشا و موفق باشم. زمان کمی دارم که باید حجم زیادی کتاب مطالعه کنم و در توان خود نمی بینم از ذات پاکت تقاضا دارم توان فراگیری این حجم درس را به من عطا کنی...

پروردگارم! می دانم وظیفه ای دیگر دارم که آن نوشتن است به من علم نوشتن را عطا کن تا آنچه به من امر به نوشتن نمودی به بهترین نحو به روی کاغذ بیاورم مرا یاری ده تا آنچه توخواهی انجام دهم.

خدای مهربان من... من کمترین، هیچ ترین، توانایی انجام هیچکدام را ندارم اگر تو نخواهی و یاری ام نفرمایی.

پروردگارا!... ای بزرگترین تورا درود و سلام بسیار و شکر و سپاس بی نهایت می نمایم و خواستارم که بر محمد و خاندان پاکش درود و سلام بفرستی و آنچه خواهی بر زبان من جاری سازی و آنچه خواهی بر کردار و عمل من حاکم گردانی.

مرا همان کن که همان خواهی

هیچ تو زهرا

نامه 4

shirinkade — Wed, 13 May 2009 06:49:18 GMT

سلام پروردگار من، صبحت بخیر

ممنونم که یک بار دیگر اجازه دادی تا صبح دل انگیزی داشته باشم...من شادم، در میان گرگ ها، در میان غریبه ها،در میان انسانهایی که توهم دانایی دارند. من شادم چون تورا دارم... دوستت دارم خدای مهربانم، تنها یار و یاورم وتنها کسی که دارم.

خدای مهربانم دروغ ها و نیرنگ ها و تزویر ها را می بینی؟ آنها فکر می کنند من ساده ام توکه می دانی این طور نیست. توخودت همه چیز را برایم بیان می داری و عیان می کنی...

خدای بخشنده من! چه روزهایی! را پشت سر گذاشتم... ادعا نمی کنم که در همه امتحاناتت سربلند بودم و نمره قبولی گرفتم اما نهایت اینکه در آغوش توام و خوشحالم که هیچ کسی را در این دنیا ندارم زیرا دوست ندارم خلوتم را باتو برهم زند.

نه مادر می خواهم نه پدر نه همسر نه دوست نه خواهر نه برادر... تنها تورا می خواهم که آنها همه آزمایشند و تو آسایشی... من هم مانند تمام انسانهای تن پرور آسایش را به آزمایش ترجیح می دهم اما آسایشی که فقط درآغوش تو باشد.

خدایا اگر مرا برای خود کنی ،اگر مرا بپذیری که برایت نیست شوم هیچ از تو نخواهم، تنها عبادتت می کنم و برایت جان فشانی ها می کنم...

پروردگارم...نامه های مرا بی جواب نگذار و تقاضایم را بشنو وحاجتم را بده...

من از تو ،جز تو هیچ نمی خواهم

نه مادر می خواهم نه پدر نه خواهر نه برادر نه همسر نه مال نه مکنت نه عزت نه بزرگی نه شرف نه دنیا نه آخرت نه بهشت نه جهنم...

خدایا! من فقط تورا می خواهم چون عاشقی سرگردان به بیابان ها خواهم زد تا تورا پیدا کنم.

خدایا! هرچه بگویی انجام می دهم فقط لحظه ای مرا درآغوش بگیر و بگو که مال منی...

و بگو که مال منی...

و بگو که مرا مال خود می کنی...

هیچ تو زهرا

نامه3

shirinkade — Mon, 11 May 2009 16:59:38 GMT

سلام ای سرور مهربان من

تو راشکر می کنم که تنها تو لایق پرستش و سپاسگذاری هستی برخاتم پیامبرانت درود فرست وآل پاکش را از هربدی و زشتی دور بدار.

ای مهربانترین!... اکنون که مرا تنها کرده ای آنچنان که هیچ محرم و پشتیبانی جز تو ندارم توراشکر می گویم که تو بهترین یارو پشتیبانی... خداوندا! در این تنهایی دنیا در این مکان غربت زده در میان این غریبه ها آنکس که مرا می داند تویی... و آنکس که مرا راه می پیماید تویی...

خداوندا! نمی دانم که این هیچ را از این مکان به کجا خواهی برد وچه زمان هنگامه رفتن است اما امید دارم که هرزمان و هرمکانی که باشد بهترین را برایم برگزینی و در آن مکان مرا بالاتر و نزدیکتر به خود گردانی... مهم نیست تا چه زمانی صبر کنم اما نهایت این باشد که در آستان تو و در تعظیم و تکریم تو این مکان را ترک گویم...

خداوندا! جز تو دوست و یارو یاوری ندارم.اگر کسی خواهم نه برای اینکه جانشین تو کنم بلکه می خواهم که با او توانم برای رسیدن به تو بیشتر شود.

پس یاری برایم بفرست که دهان یاوه گویان و تهمت زنان و جاسوسان و متجاوزان بسته شود و بدانند که آنچه کوته فکران می اندیشند وهمی بیش نیست.

ای پروردگار تمام جهانیان ... این کمترین به انتظار خواهد نشست تا بار دیگر فضل و رحمت و بخشایش بی انتهای آفریدگار خود را نظاره گر باشد و تا بی نهایت سپاس نثارت گرداند...

پروردگار جهانیاین ناسپاس و سپاسگذار به ما بیاموز چگونه به بهترین نحو تورا بندگی کنیم که تنها این تواند سعادت بخشد.

خدایا... خدای مهربان من... به انتظارت می نشینم

هیچ تو زهرا

نامه 2

shirinkade — Mon, 11 May 2009 07:26:18 GMT

سلام خدای مهربانم

این دومین نامه ای است که می نویسم از زمانی که فهمیدم تو مرا برای چه بر زمین فرستادی... برای چه خلق نمودی و برای چه تمام عمر این همه سختی را بر من تحمیل نمودی...

خدای مهربانم تورا شکر می گویم برای تمام سالهایی که من نمی دانستم تو بودی و از من مراقبت کردی تا به اینجا رسیدم... تمام این سالها که فکر می کردم مرا رنج می دهی... تمام این سالها که بیهوده شیون می کردم و نابودی خویش را می دیدم....

ای مهربانترین مهربانان!

اکنون که زیر سایه خداوندی ات از برکات و فضایلت بهره مندم ...اکنون که چون نگهبانی شایسته و چون سروری متعال مرا در پناه خود گرفته ای شایسته ترین بر پرستش و بهترین بر سروری بر بندگانت مرا به بندگی بپذیر!

پروردگارا! در راه وظیفه ای که بر من امر نمودی مشکلاتی دارم ...بر من تهمت های ناروایی زده می شود مرا ساده و احمق می پندارند...خدای من بر همه این ها به خاطر خشنودی تو صبر خواهم کرد اما بر خصوصی ترین مرزهای زندگی ام تجاوز نموده اند در مکانی که تو مرا در آن جای داده ای امنیتی نمی یابم... از هیچ زمان و مکانی که هستم ایمن نیستم .

پروردگارا! چگونه با این وضع به خواسته هایت عمل کنم؟ چگونه راه بپیمایم ؟

خداوندا! خواستارم که مرا از شر دشمنان و دوستان ناآگاه و نادان و دشمنان دوست نما نجات دهی و حفظ فرمایی و مرا همواره رهنمون باشی.

هیچ تو زهرا

نامه 1

shirinkade — Mon, 11 May 2009 07:03:18 GMT

سلام بر تو ای پروردگار عالمیان

نمی فهمم ای خدای مهربانم... به من وظیفه ای دادی که همیشه در معرض تهمت باشم... مرا در راهی قرار دادی که ظاهرش فریب و نیرنگ است. خدایا! می خواهی مرا خرد ونابود کنی؟... می خواهی مرا پودر کنی مرا نیست کنی که چه؟

چه خواهم بود وقتی نیست شوم ؟وقتی زیر بار فشار تهمت له شوم؟ خدای من صبرم را آزمایش می کنی؟ می خواهی ببینی آدمی هستم که برای هدفی که دارم تا آخرین نفس بمانم؟

پروردگارم اگر توچنین بخواهی من هستم... تا آخرین لحظه هستم... تمام تهمت های ناروا را به جان می خرم و صبر می کنم... باز هم زیر فشار تهمت های ناروایی که یک عمر مرا له کرده صبر می کنم... به خاطر تو... به خاطر رضای تو... به خاطر هدف تو... پروردگار مهربان من تو نیز حافظ من باش ... تو نیز نگه دار من باش..

هیچ تو زهرا

همون

shirinkade — Sat, 11 Apr 2009 07:31:18 GMT

تورا شکر ای خدا... گرچه مرا گم کرده ای و نمی خواهی پیدایم کنی... انقدر گرفتارم کرده ای که فقط بدوم و خسته شوم و آخر ببینم هیچم... من اینهارا نمی خواهم... اگر می خواهی مرا از بلا دور بداری من آنقدر بلاخواهم که با وجود همه خستگی ها و گرفتاری ها باز تن به بلا می سپرم... گرفتاری هایم را بگیر و به من یک معنای ناب عطا کن!

چقدر حرف و سخن دارم تا در جلساتمون بگم اما می ترسم... زبانم گویا نیست آنقدر که پرده پوشی کند... اینبار به بهانه طفلم ساعتی بیشتر در جلسه نماندم ... طفلم عضو شش ماهه مجله شده بود و سر همه را گرم می کرد... مخصوصا چشم سبز تیره پوش را... مثل خودم رابطه اش با مردها بهتر است اما امیدوارم مثل من نشود... لااقل شمار دوستان دخترش از دوستان پسرش بیشتر باشد ... چشم سبز تیره پوش سعی می کرد خودش را نگه دارد و جدی مقاله اش را بخواند اما دخترم نمی گذاشت ... انقدر برایش ذوق کرد که چشم سبز را به خنده وا داشت ... چقدر تهی بودم... هیچ کسی نمی دانست شب قبل که باید مطالعه می کردم و می نوشتم تا نیمه های شب با تو بودم...به قول خودت این علف به دهان آن بزی شیرین است... دلم برای سال هشتادوچهارت لک زده که زیاد علف می خوردی... ظرف 20 دقیقه مطالبم را جمع بندی کردم مقالات رو تحویل دادم و برگشتم...

خدایا خسته ام... کلافه ام... میان این و آن گم شدم... تعاریف زندگی ام نیست... به من معنای ناب بده!

پ.ن1: انقدر حال می کنم اینجوری ادبی می نویسم...

پ.ن2: کلمات این متن از گوشه و کنار و لابلای سلولهای پوک مغزم توسط ماشین شهرداری جمع آوری شده و کنار هم چیده شده...

پ.ن3: به بزرگواری او... ایهیم.